ตอนที่ 349 พรประทาน

สามสิบวินาทีทำอะไรได้บ้าง?

หวังมู่ใช้เวลาเพียงหนึ่งวินาทีก็คิดไปหลายอย่าง เช่น เวลานี้จริง ๆ แล้วคือบททดสอบ หรือพูดอีกอย่างคือพลังอำนาจของเขามากพอ จึงไม่มีโปรแกรมต่าง ๆ และมาถึงการปราบราชันมารขั้นสุดท้ายโดยตรง

แต่หวังมู่ไม่คิดทำเช่นนั้น ถึงเขาจะมั่นใจ ก็ยังอยากดูภายในหอคอยฝ่าด่านนี้ให้มากกว่านี้

ดังนั้นหวังมู่จึงเริ่มใช้วิชาเวท

หยุดเวลา — ได้ผล แต่สิ่งของทั้งหมดระหว่างหยุดเวลาล้วนออกจากตำแหน่งเดิมไม่ได้ และจะไม่ได้รับอิทธิพลจากวิชาเวทซ้ำอีก นี่ชัดเจนว่าเป็นกฎระเบียบภายในเจดีย์ ไม่สามารถรองรับการสำรวจของเขาได้

สายธารกาลเวลา — ต่อกิ่งความเป็นไปได้ใหม่จากเส้นเวลานี้ออกไปโดยตรง ทว่าในเรื่องราวใหม่ แม้หวังมู่จะกักขังผู้ไล่ล่า ก็ยังกระตุ้นจุดจบเดิมเช่นเคย ส่วนการสร้างสรรค์โลกที่ไม่มีราชันมารนั้นถือเป็นความผิดพลาด กฎระเบียบภายในเจดีย์ไม่อาจอนุญาต

เช่นนี้หวังมู่ได้แต่ครุ่นคิดแล้วเริ่มการทดลองครั้งสุดท้าย "ถ้าอย่างนั้น ก็มานิยามมิติของวินาทีกันใหม่เสียเลย"

เขาหยิบพู่กันสรรค์สร้างออกมา เขียนเรื่องราวมโนทัศน์แห่งเวลา