บทที่ 107: ทุกสิ่งกำลังเปลี่ยนแปลง

หยูว่านยืนนิ่งอย่างเหม่อลอย คำพูดของระบบเมื่อครู่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว

โลกเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ทั้งพฤติกรรม บุคลิก และการตัดสินใจ ทุกการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ล้วนแตกแขนงเป็นเส้นทางใหม่ นำไปสู่จุดหมายที่ต่างออกไป

จู่ ๆ เธอก็นึกถึงคำพูดที่อาจารย์เคยบอก

“สิ่งเดียวที่คงอยู่ในโลกนี้ คือการเปลี่ยนแปลง”

ตอนนั้นเธอไม่เข้าใจ คิดว่าเป็นแค่ถ้อยคำสวยหรูที่ฟังดูมีความหมายลึกซึ้ง

แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว

และไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวอีกต่อไป

หยูว่านยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ ทว่าเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าของเธอก็กลับมาเคร่งเครียดอีกครั้ง