เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 328 บทกวีของผู้พิทักษ์
น้องสาวก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เศษแก่นดาราร่วมชีพในฝ่ามือร้อนผ่าว “พาเราไปพบอารีสได้ไหม? เราอยาก...ขอบคุณเขา”
ซูถังลังเลครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า เธอผลักประตูหอคอย ประตูไม้ผุส่งเสียงลั่นเอี๊ยดเผยให้เห็นภาพที่เหนือความคาดหมายภายใน—
ผนังภายในหอคอยฝังแน่นด้วยเศษแก่นดาราที่เปล่งแสง พื้นปูด้วยมอสเรืองแสงนุ่มนิ่ม บนแท่นหินตรงกลาง แก่นดาราของอารีสลอยอยู่ในดักแด้แสงสีทองอ่อน รอบดักแด้แสงมีกลุ่มแสงแห่งความทรงจำลอยอยู่มากมาย บ้างเป็นภาพอารีสฟื้นฟูดวงดาว บ้างเป็นใบหน้ายิ้มแย้มของซูถังตอนเด็ก
“อารีส!” ซูถังเรียกเบา ๆ
ดักแด้แสงสั่นสะเทือนทันใด แก่นดาราของอารีสกลายเป็นร่างมนุษย์—เขาสวมชุดยาวสีเงินขาว ปลายผมเหลือบทองอ่อน ราวกับถอดแบบมาจากซูถัง บนใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยน สายตามองผ่านทุกคนแล้วหยุดที่เด็กสาว “เธอคือเด็กที่ได้ยิน ‘เสียงหัวใจ’ ของแก่นดาราสินะ?”
“ค่ะ” น้องสาวพยักหน้า “เราช่วยอารีสชำระล้างเนบิวลาความทรงจำ กู้ความทรงจำที่ปนเปื้อนกลับมาได้”