เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 319 เสียงสะท้อนแห่งทะเลความทรงจำ
เมื่อยานดวงดาวแล่นผ่านชั้นหมอกแสงชั้นสุดท้ายของวงแหวนดารา ภาพนอกหน้าต่างยานก็พลิกความเข้าใจเดิมไปโดยสิ้นเชิง
นั่นคือดาวเคราะห์ที่ถูกห่อหุ้มด้วยแก่นดาราสถานะของเหลว ไม่ใช่พื้นผิวแข็งทึบ แต่เป็น “ทะเลแห่งความทรงจำ” กึ่งโปร่งใสที่ปั่นป่วนอยู่ น้ำทะเลมีสีน้ำเงินอมม่วงราวทางช้างเผือก ในละอองคลื่นทุกหยดล้วนลอยล่องเศษเสี้ยวความทรงจำที่เรืองแสง มีเสียงร้องแรกของทารกแรกเกิด มีจูบแรกของคู่รัก มีเสียงโห่ร้องยินดีตอนอารยธรรมแก่นดาราถือกำเนิด และก็มีเสียงร่ำไห้ตอนถูกทำลาย
“นี่คือ ‘ทะเลแห่งความทรงจำ’ ที่หลี่เจาหมิงพูดถึง” น้ำเสียงของชายชราเปี่ยมด้วยความตื่นตะลึง “เขาใช้พลังงานแก่นดารารวบรวมความทรงจำทางอารมณ์ของอารยธรรมแก่นดาราทั้งหมดเข้าเป็นทะเลนี้ ว่ากันว่า ‘บุตรแห่งดวงดาว’ ทุกคนตอนถือกำเนิด จะทิ้ง ‘ฟองอากาศความทรงจำ’ ของตัวเองไว้ในทะเลนี้”
“ฟองอากาศความทรงจำหรือ” น้องสาวเอนตัวแนบหน้าต่างสังเกตการณ์ ปลายจมูกแทบชิดกระจกเย็นเฉียบ เธอเห็นฟองแสงสีทองอ่อนนับไม่ถ้วนลอยอยู่บนผิวทะเล บ้างเหมือนฟองสบู่ บ้างเหมือนแมงกะพรุน แต่ละฟองแผ่รัศมีเฉพาะตัว นั่นคือรอยประทับทางอารมณ์ของอารยธรรมและชีวิตที่แตกต่างกัน