0024

⬢⬢⬢

ตอนที่ 24 ณ ใจกลางความว่างเปล่า

ในชั่วขณะที่ห้วงสีเทาขาวถูก 0.1 ฉีกกระชากจนขาดวิ่น โลกทั้งใบก็พังทลายลง เปลวเพลิงดำ แสงดำ และร่างบิดเบี้ยวทะมึนผู้มีนามว่า "X" กลืนกินทุกสิ่ง รวมทั้งโครงสร้างแห่งกาลเวลาและเส้นทางแห่งเหตุและผล เมื่อพู่กันกระแทกลงบนผืนผ้าใบอย่างหนักหน่วง โลกทั้งใบก็ยุบรวมกลายเป็นความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุด ราวกับก้อนหินที่ร่วงหล่นสู่ห้วงมหาสมุทรลึกสุดหยั่ง ไม่มีระลอก ไม่มีเสียง แม้แต่จุดสิ้นสุดก็ยังไม่มี

ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่ปกคลุมทุกสรรพสิ่ง

นี่คือแดนที่ก้าวล้ำเกินกว่านักโทษคนใดและวงจรเวลาใดทั้งสิ้น อีกทั้งยังก้าวล้ำเกินกว่าความนิ่งสงบสัมบูรณ์ของการ "สร้าง" และ "การยุติ" ทั้งมวล ไม่มีสิ่งใดดำรงอยู่ ไม่มีรูปร่างใด ไม่มีกาลเวลาที่ไหลเวียน มีเพียงความเงียบสงัด บาดาลแห่งความว่างเปล่าที่กลืนกินทุกสิ่ง

ทว่าความว่างเปล่าเป็นสิ่งสัมบูรณ์หรือ