เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 ผู้ปกครองที่แท้จริงเหนือรอยแยก
ความมืดสลายไปจนสิ้นเชิง
แสงแห่งมหานวดาราเพลิงครามเผาความมืดให้มอดไหม้จนหมดสิ้นจากความว่างเปล่า แต่สิ่งที่ตามมากลับเป็นความเงียบงันมรณะอันไร้ที่สิ้นสุดและสัมบูรณ์ ความมืดถูกเผาไหม้จนกลายเป็นความว่างเปล่า และความว่างเปล่านั้นกลับไม่ใช่ "ความว่าง" บริสุทธิ์ดั้งเดิมอีกต่อไป
สิ่งแปลกประหลาดบางอย่างกำลังค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่านี้ มันไม่ใช่ห้วงอวกาศ ไม่ใช่กาลเวลา และยิ่งไม่ใช่ฉากใด ๆ ที่เหล่านักโทษเคยประสบในวัฏสงสารก่อนหน้า—มันคือรูปแบบบางอย่างที่อยู่กึ่งกลางระหว่างการมีอยู่กับการไม่มีอยู่ ไม่มีรูปร่าง ไม่มีเสียง ไม่มีแสง แต่แผ่ข่มอันลึกล้ำและยากจะต้านทานออกมา
ราวกับว่าหลังการปะทะระหว่างแสงและความมืดนี้ แก่นแท้ของกาลเวลาในที่สุดก็เริ่มเผยตัวออกมา
"เจ้า..."