กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 บรรดาสาว ๆ ที่ในที่สุดก็ได้ดื่มน้ำ กับความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหลินจือเซี่ย
บนเนินลาดชัน หลิ่วหรูเยียนยืนอยู่ริมลำธาร
เธอจ้องมองไปยังทิศทางที่ทั้งสามคนหายลับไปชั่วขณะหนึ่ง จึงค่อยดึงสายตากลับมา
เธอก้มหน้าลงมองกิ่งไม้หนาในมือที่กำไว้ตลอดทาง เมื่อคลายออกก็รู้สึกชาเล็กน้อย
เธอพิงกิ่งไม้นั้นไว้กับลำต้นข้าง ๆ แล้วเดินไปนั่งยอง ๆ ริมลำธาร
สายน้ำใสสะอาดไหลผ่านก้อนกรวดตรงปลายเท้า ส่งเสียงซู่ซ่า
เธอใช้มือรองน้ำขึ้นมาแล้วส่งเข้าปาก ดื่มลงไปอึกหนึ่ง
เย็นฉ่ำ มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของพืชพรรณ เมื่อไหลลงคอ ร่างกายทั้งหมดก็ผ่อนคลายขึ้นทันที