กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 หลินโม่ นายคงไม่ได้คิดจะจับพวกนั้นกลับมาสร้างฮาเร็มหรอกนะ?
ไป๋หนิงปิงพิงอยู่กับลำต้นไม้ ร่างกายผอมบางจนดูผิดธรรมชาติ
กระดูกไหปลาร้าทั้งสองข้างนูนเด่นออกมาอย่างชัดเจน ปกเสื้อคอวีหลวมโพรก เผยให้เห็นรอยบุ๋มตื้น ๆ ใต้กระดูกหน้าอก
สายตาของเธอประสานกับเขาเพียงครึ่งวินาที ก่อนจะเบี่ยงหนี หันไปมองพุ่มไม้ข้าง ๆ แทน
หน้าตาดีจริง ๆ แม้จะผอมขนาดนี้ก็ยังสวยอยู่ดี
ความงามแบบเย็นชาและบอบบางเช่นนั้น หากเป็นยามปกติใครเห็นก็คงอดรู้สึกอยากปกป้องไม่ได้
หลินโม่ดึงสายตากลับ มุมปากกระตุกเล็กน้อย “แลกเปลี่ยน?”
เขาทวนคำสองคำนี้อีกครั้ง พลางจ้องมองหลินจือเซี่ย