กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 ไข่ไก่ป่า ดาราใหญ่อย่างพวกคุณคงไม่สนใจหรอกใช่ไหม
ฝีเท้าของหลินโม่หยุดชะงัก เขาเอียงหูฟังเสียงรอบข้างอยู่ครู่หนึ่ง
“…มีเสียง…ทางนี้!”
“ได้ยินเสียงน้ำไหล!”
“…พี่หรูเยียนหาน้ำเจอแล้ว…”
คำพูดเหล่านั้นดังแว่วมาจากทางเหนือยอดไม้เป็นระยะ ไม่ต่อเนื่องกัน
จากระยะห่างราวร้อยเมตร ลมพัดพาเสียงมาได้เพียงบางคำเท่านั้น
แต่หลินโม่ได้ยินคำว่า “พี่หรูเยียน” และ “หาน้ำเจอแล้ว” อย่างชัดเจน
เขายืนนิ่งอยู่ที่ริมลำธาร สายตามองไปยังทิศทางที่มีเสียงส่งมา
เขามองผ่านช่องว่างระหว่างเรือนยอดไม้หลายชั้น เห็นเงาคนไม่กี่ร่างขยับอยู่บนเนินดินฝั่งตรงข้ามอย่างเลือนราง