กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 ค่าตอบแทนเหรอ เธอมีอะไรจะจ่าย
สายตาของหลินโม่กวาดมองจากใบหน้าของเธอไล่ลงไปตามเรือนร่าง ก่อนจะเลื่อนกลับขึ้นมาที่ใบหน้าอีกครั้ง
เขามองอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเอนตัวพิงผนังหินตรงปากถ้ำ
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ เจือความรำคาญที่ถูกปลุกขึ้นมากลางดึก “เธอมาทำอะไร”
กู้อวิ๋นซูเงียบไปครู่หนึ่ง
เธอฝืนปั้นรอยยิ้มแบบที่เคยใช้รับมือสถานการณ์ต่าง ๆ ในงานสังคมมานับครั้งไม่ถ้วน
แม้บนใบหน้าจะเปรอะเปื้อนคราบโคลน ทว่ารอยยิ้มนั้นก็ยังคงแฝงท่วงท่าสุขุมนุ่มนวลอันเป็นเอกลักษณ์เอาไว้
“เรื่องเมื่อกลางวัน...”
เธอเอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงแผ่วเบาแต่มั่นคง “ฉันขอโทษคุณแทนพวกเธอด้วย การไล่คุณไปเป็นความผิดของพวกเธอเอง”