กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 แขกกลางดึก! คำขอของภริยานายกเทศมนตรี
เสิ่นโย่วฉู่ยิ้มจนตาโค้งเป็นเสี้ยวจันทร์ ซบไหล่แม่อีกครั้งแล้วหลับตาลงอย่างอุ่นใจ
มือของกู้อวิ๋นซูยังวางอยู่บนศีรษะลูกสาว รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางลงจนกลืนหายไปในเงามืดนอกรัศมีแสงไฟ
บ้านเกิดของเธอเป็นหมู่บ้านชาวประมงริมทะเล เธอเติบโตมากับทะเลตั้งแต่เด็ก
เรื่องหาของทะเลช่วงน้ำลง เธอรู้จักดีเสียยิ่งกว่าใคร เพราะเติบโตมากับมันตั้งแต่เล็ก
ของที่เก็บได้จากซอกหินล้วนเป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ
หอยตัวจิ๋วขนาดเท่าเล็บมือ ปลาตัวเล็กยาวเท่าหัวแม่มือ หรือปูตัวน้อยที่ซ่อนอยู่ใต้ก้อนหิน
จะหาปลาเกล็ดเงินขนาดเท่าฝ่ามือจากซอกหินได้สักตัว ต้องพลิกหินอีกมากมายเพียงใดกัน