กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 ผลไม้ป่าแสนอร่อย ผมกลายเป็นหมอนข้างมนุษย์
เพื่อหลีกเลี่ยงความอึดอัดใจนี้ หลินโม่จึงลุกขึ้นยืนทันที แล้วก้มตัวลงไปเลือกท่อนไม้เนื้อแข็งที่แห้งและหนาจากมุมหนึ่งของถ้ำ
เขาเก็บกิ่งไม้แห้งเรียวเล็กอีกท่อนกับหญ้าแห้งฝอยหนึ่งกำมือ เตรียมปั่นไม้ก่อไฟตรงนั้นเลย
ติงหย่าซีเห็นเขาลุกขึ้นอย่างกะทันหันเพื่อเริ่มลงมือทำ ก็เอียงศีรษะมองท่อนไม้ในมือเขาด้วยความสงสัย แล้วถามขึ้นว่า
“หลินโม่ คุณปั่นไม้ก่อไฟเป็นด้วยเหรอ ฉันเคยเห็นแต่วิธีนี้ในสารคดี จะจุดไฟได้จริง ๆ เหรอ”
หลินโม่นั่งยอง ๆ อยู่ริมแท่นหินแห้ง กางขาออกให้นั่งได้อย่างมั่นคง และยึดท่อนไม้เนื้อแข็งให้แน่นอยู่ในรอยแยกของก้อนหิน