กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 เข้าใจผิดจริง ๆ นะ คุณก็น่ารักเหมือนกัน
ริมกองไฟกลับเงียบงันลงอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงคลื่นทะเลกังวานอยู่ข้างหู
ผ่านไปพักใหญ่ เมิ่งเสี่ยวถิง แพทย์แผนกฉุกเฉินดันแว่นกรอบดำบนสันจมูกขึ้น แล้วมองไปยังทิศทางป่าไม้ที่มืดมิด
ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาในใจเธอโดยกะทันหัน เธอจึงเอ่ยถามเสียงเบาอย่างไม่รู้ตัว
“ว่าแต่ สองสาวน้อยที่ตามหนุ่มคนนั้นออกไปตอนกลางวัน ตอนนี้ไม่รู้เป็นอย่างไรแล้ว จะไปเจออันตรายหรือเปล่านะ”