กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 แทบไม่มีคนที่มีความสามารถพอจะพึ่งพาได้เลย
ผู้หญิงทั้งสิบเจ็ดคน ล้วนเป็นหัวกะทิจากหลากหลายวงการ ทว่าคนที่สามารถนำทักษะมาใช้ประโยชน์ในป่าได้จริงนั้นแทบไม่มีเลย
นอกจากหมออย่างเมิ่งเสี่ยวถิงกับเชฟอย่างเสิ่นหนานเฉียวแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนเป็น “คนเมือง” กันทั้งหมด
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา
“เอาล่ะ ทุกคนช่วยกันรวบรวมเสบียงและอุปกรณ์ที่ยังใช้ได้มากองรวมกันไว้ก่อนนะคะ”
จี้เวยเวยตบมือเรียกความสนใจ “อาหาร น้ำดื่ม และยารักษาโรคให้แยกประเภทออกจากกัน ส่วนของจำพวกเครื่องมือให้วางรวมไว้ด้วยกันค่ะ”
ทุกคนขานรับ แล้วเริ่มลงมือเก็บกวาดรวบรวมข้าวของ
สวี่จืออี้ก้มลงหยิบกล่องข้าวสเตนเลสขึ้นมาใบหนึ่ง เมื่อหันกลับไปก็เห็นหลินเมิ่งเหยายืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อน