กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 ตรวจนับเสบียง ประธานสาวแห่งวงการธุรกิจอย่างจี้เวยเวยออกหน้าดูแลภาพรวม
หลังจากแผ่นหลังของหลินโม่ที่พาสองพี่น้องตระกูลติงเดินจากไปลับตาตรงหัวมุมโขดหินแล้ว บรรดาผู้หญิงบนชายหาดจึงค่อยดึงสายตากลับมา
หลินเมิ่งเหยาตบหน้าอกเบา ๆ ทำท่าทางโล่งอกราวกับเพิ่งขับไล่ตัวอันตรายออกไปได้สำเร็จ
“ไปได้เสียที... เมื่อกี้ฉันตกใจแทบแย่ นึกว่าเขาจะทะเลาะกับพวกเราเสียแล้ว”
น้ำเสียงของเธออ่อนหวานนุ่มนวล เจือแววบอบบางน่าทะนุถนอมราวกับเพิ่งรอดพ้นจากภยันตราย ฟังแล้วชวนให้รู้สึกสงสารจับใจ
โจวรั่วหนานที่อยู่ข้าง ๆ ดันกรอบแว่นขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คนแบบนี้รีบ ๆ ไปเสียได้ก็ดี จะได้ไม่สร้างความยุ่งยากตามมาทีหลัง”
ไม่มีใครเอ่ยปากรับคำ