กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่ออกแรงไปมหาศาล กว่าจะแกะเถาวัลย์ที่พันมือออกได้ มือแกะจนแทบจะเป็นตะคริว ในปากยังขมปร่า เมื่อครู่น้ำจากเถาวัลย์บังเอิญไหลเข้าปาก
ครั้นหลี่อู่แกะออก จึงรีบร้อนหันไปดูลู่ฉือด้วยความกังวล พลันต้องสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจจากดวงตาดำขลับล้ำลึกของบุรุษ ลู่ฉือตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจรู้ได้!
ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นยืน หลี่อู่ก็ถอยหลังกรูดไปตามสัญชาตญาณ มองดูลู่ฉือด้วยความตึงเครียด
“ลู่ฉือ?”
“อาอู่……”
ลู่ฉือมองดูดวงตาที่ร้องไห้จนแดงก่ำของหลี่อู่ด้วยความปวดใจ ทั้งยังมีข้อมือของนางที่ถูกรัดจนแดง จากนั้นจึงเป็นริมฝีปากที่ถูกจุมพิตจนยิ่งแดงระเรื่อ แววตาของเขาพลันหม่นลงอย่างไม่อาจหักห้าม
“อาอู่ ทั้งหมดนี้ ข้าเป็นคนทำหรือ?”
หลี่อู่มองดูลู่ฉือ สีหน้าแปรเปลี่ยนไปมา เอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ “เจ้า เจ้าจำไม่ได้แล้วหรือ?”