กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าคิดถึงเจ้า”
ลู่ฉือมองหลี่อู่อย่างหลงใหลคลั่งไคล้
หลี่อู่ขยับเข้าไปด้านในเตียง ให้เขาขึ้นมา
“ลู่โจวอี๋ กอดข้าสิ”
ลู่ฉือขึ้นไป ทั้งสองแนบชิดกันยิ่งนัก ลู่ฉือกอดรัดนางไว้ในอ้อมอกด้วยความปวดใจ เอ่ยพึมพำเสียงแผ่ว “ภรรยา ข้าหาเจ้าพบแล้ว”
“หาเจ้าพบแล้ว โชคดียิ่งนัก”
ลู่ฉือกำลังสั่นสะท้าน
หลี่อู่รู้สึกปวดใจเหลือแสน เขาผ่านเรื่องราวใดมากันแน่ ลู่ฉือปิดบังนางไว้มากมายหลายเรื่องจริง ๆ ไม่บอกอะไรกันแก่นางเลยสักสิ่ง
หลี่อู่กอดลู่ฉือแน่น ลูบแผ่นหลังของเขาอย่างอ่อนโยน “ลู่ฉือ บอกข้าสิ เจ้าจำอะไรกันได้บ้าง”
ลู่ฉือไม่เอ่ยวาจา เพียงกอดหลี่อู่ไว้แน่น ภรรยาของเขา ผู้แสนอบอุ่น