ตอนที่ 206 งานเลี้ยงชมบุปผา

เด็กน้อยสามารถพักค้างที่จวนของหลี่อู่ได้ แต่อันอวิ๋นโจวที่เป็นบุรุษภายนอกเช่นนี้หากจะรั้งอยู่ย่อมไม่สะดวกนัก ด้วยเหตุนี้หลี่อู่จึงมิได้เอ่ยปากรั้งเขาไว้

อันอวิ๋นโจวประสานมือคารวะกล่าวลา

หลี่อู่พาอันซูซูร่วมรับประทานมื้อค่ำด้วยกัน เสี่ยวเอ๋อร์ยังอยู่ในวัยที่นอนเก่งยิ่งนัก หลังกินข้าวเสร็จได้ไม่นานก็ผล็อยหลับไป

หลี่อู่ให้คนอุ้มเด็กน้อยเตรียมจะส่งกลับไปยังจวนขุนนางของอันอวิ๋นโจว ทว่ายังมิทันได้ก้าวพ้นประตู อันอวิ๋นโจวก็มารับคนแล้ว

“รบกวนภรรยาแซ่หลี่แล้วจริง ๆ”

อันอวิ๋นโจวเอ่ยอย่างรู้สึกผิด

หลี่อู่ยิ้มพลางส่ายหน้า “พี่ใหญ่อันมิต้องเกรงใจถึงเพียงนี้ ซูซูว่านอนสอนง่ายรู้ความ น่าเอ็นดูยิ่งนัก”

หลี่อู่ให้คนไปส่งสองพ่อลูก ครั้นผู้คนจากไปแล้ว สีหน้าของนางก็กลับมาเย็นชาเงียบเหงาอีกครา

เฝิงจือมองเห็นอยู่ในสายตา ร้อนใจอยู่ภายใน ฮูหยินต้องคิดถึงนายท่านอีกแล้วเป็นแน่

หลี่อู่สูดหายใจเข้าลึก ลู่โจวอี๋ไร้ซึ่งข่าวคราว นางจะไม่ร้อนใจได้อย่างไร ทว่าร้อนใจไปก็ไร้หนทาง ในจวนก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าลู่ฉือมุ่งหน้าไปแห่งหนใด