เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮึ่ม”
ลู่เฉวียนเชียนสะบัดแขนเสื้อเดินจากไป
“ผู้น้อยขอน้อมส่งท่าน”
ครั้นลู่เฉวียนเชียนจากไปแล้ว อวี๋เฉวียนก็รุดหน้าเข้าไปตรวจดูอาการของลู่ฉือในทันที
ชายหนุ่มสวมชุดคลุมสีเข้ม มองจากภายนอกไม่อาจเห็นอะไรกัน ทว่ายามยื่นมือไปสัมผัส กลับเปรอะเปื้อนคราบโลหิตเต็มฝ่ามือ
“โธ่ ท่านอาจารย์ของข้า พวกเขาไฉนจึงได้ลงมือหนักหนาสาหัสถึงเพียงนี้”
ลู่ฉือไอออกมาหนึ่งครา มีฟองเลือดปนออกมาเล็กน้อย เขาจึงส่ายหน้าส่งสัญญาณบอกว่าตนมิเป็นไร
“ผู้น้อยมิเป็นไร ขอบพระคุณท่านที่มาช่วยประกันตัวผู้น้อย”
ลู่ฉือเอ่ยถามเสียงแผ่ว “ใต้เท้าอู๋กับท่านผู้นั้นมุ่งหน้าไปยังอวิ๋นโจวแล้วหรือไม่”
อวี๋เฉวียนพยักหน้า หลังจากอู๋หม่านชางกลับไปจากฉางซี ก็เร่งรุดเดินทางไปยังจวนเป่ยซือเพื่อตามหาเซี่ยฉางชิงโดยมิหยุดพัก รายงานเรื่องที่นายอำเภอฉางซีทุจริตฉ้อฉล