กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทว่าบุรุษหนุ่มถูกทรมานในคุก บัดนี้อากาศยังร้อนอบอ้าว ซ้ำในคุกยังชื้นแฉะอับทึบ บาดแผลบนร่างของลู่ฉือจึงเริ่มเป็นหนองบวมขึ้นมาบ้างแล้ว
เขาตัวร้อนไข้ขึ้นติดต่อกันมาหลายวันแล้ว
หลี่อู่ร้อนใจดั่งไฟสุม แต่หมอหลวงก็ไร้หนทางอะไรกัน ยาที่ควรจ่ายก็จ่ายไปหมดแล้ว
“ได้แต่พึ่งตนเองให้เขาทนข้ามผ่านไปให้ได้เท่านั้น”
หลี่อู่เฝ้าอยู่ข้างเตียงของลู่ฉือ พลางมองใบหน้าซีดขาวของบุรุษหนุ่ม นางอดคิดไม่ได้ว่า หรือชะตาชีวิตตนเองจะมีเคราะห์อัปมงคลติดตัว คนที่ใกล้ชิดนางไฉนจึงมีชีวิตไม่ราบรื่นถึงเพียงนี้
“ฮูหยิน ท่านพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ”
หลี่อู่ส่ายหน้า มองดูผู้คนเต็มห้องใหญ่แห่งนี้แล้วให้พวกเขาออกไป เหลือคนคอยปรนนิบัติไว้เพียงสองคนก็พอ
สุดท้ายเฝิงจือกับอาต้าจึงอยู่ต่อ