ตอนที่ 158 ลงไม้บีบขา

หลิ่วหลัวเหนียงมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า

“ท่าน ข้ารับใช้กับเถ้าแก่หลี่ผู้นั้นเป็นเพียงการติดต่อค้าขายตามปกติ มิได้กระทำเรื่องผิดกฎหมายบ้านเมืองอะไรกันเลยเจ้าค่ะ”

หลี่อู่ซึ่งอยู่ไกลถึงไท่ชางยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราว ว่าตนเองถูกยัดเยียดข้อหาให้เสียแล้ว

ในยามนี้ นางกำลังยืนมองหน้ากับจ้าวเล่อเซิงข้ามถนนสายหนึ่ง

เมื่อครู่ ร้านสุราฝูเล่อตรงข้ามหลี่อู่เพิ่งจะก่อสร้างเสร็จ เถ้าแก่ร้านฝั่งนั้นที่ไม่ได้ปรากฏตัวมาเนิ่นนานในที่สุดก็มาถึง แต่งกายงดงามเฉิดฉาย ท่าทางเปี่ยมด้วยความชื่นมื่น หากมิใช่จ้าวเล่อเซิงแล้วจะเป็นผู้ใดไปได้

ยังคงเป็นจ้าวเล่อเซิงที่เป็นฝ่ายทำลายบรรยากาศอันน่ากระอักกระอ่วนนี้ก่อน

“ไอ้หยา สบายดีหรือไม่เล่าอาอู่”

“ช่างบังเอิญจริง ๆ นะ เถ้าแก่ร้านจ้าวเองก็ต้องตาก้อนเนื้อติดมันอย่างไท่ชางแห่งนี้ด้วยหรือ”