ตอนที่ 154 เล่านิทาน

ทว่า คงใช้เวลาอีกไม่นาน เส้นทางสัญจรของไท่ชางสะดวกราบรื่น ตั้งอยู่กึ่งกลางของอำเภอหลายแห่ง อย่างมากเพียงสองปี ก็คงทัดเทียมกับฉางซีได้แล้ว

ทางด้านนี้ค้าขายสิ่งใดล้วนต้องส่งเสียงร้องเร่…

วันนี้หลี่อู่ซื้อขนมมามากมาย เพลานี้นางกินของว่างไปพลาง ขบคิดไปพลางว่าราคาเหล้าของโรงสุรานางควรกำหนดไว้เท่าใด

ยังมีเรื่องอวี้ปี้ ครานี้นางกลับไปที่ตำบล หลายวันมานั้นไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องของอวี้ปี้เลยสักครา อวี้เสียกับแม่นมหวังก็หาได้มีท่าทีผิดแปลกอะไรกัน สิ่งที่ควรเคารพก็ยังคงเคารพเช่นเดิม

ทว่าก็มิได้จงใจวางท่า ปฏิบัติต่อนางประหนึ่งเฝิงจือและเฉียวอัน

อืม… วาจาของอวี้ปี้ไม่เลว ส่งตัวมาที่ไท่ชางก็นับว่าเข้าที

“ฮูหยิน ดื่มน้ำสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ”