กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันที่สองลู่ฉือต้องไปแล้ว หลี่อู่สะลึมสะลือคิดจะลุกขึ้นไปส่งเขา
ลู่ฉือจุมพิตลงบนพวงแก้มของนาง เอ่ยปลอบประโลมเสียงแผ่วเบา
“เด็กดี เจ้านอนเถิด อีกไม่กี่วันข้าก็กลับมาแล้ว”
“อย่ากังวลเลย”
หลี่อู่ลุกไม่ไหว แต่ก็ไม่อยากปล่อยให้เขาไป นางดึงชายเสื้อของลู่ฉือไว้ไม่ยอมปล่อย มองเขาด้วยความง่วงงุน
เมื่อเห็นท่าทางออดอ้อนติดคนของหลี่อู่ ลู่ฉือก็มิอาจตัดใจจากไปเช่นนี้ได้จริง ๆ เขาจึงโน้มกายลงไปคลอเคลียที่ซอกคอนาง
“อาอู่”
ฝ่ามือร้อนผ่าวของลู่ฉือลูบไล้บนแผ่นหลังของนาง ปลอบประโลมราวกับกล่อมเด็ก “ประเดี๋ยวเดียวก็กลับมาแล้ว ดีหรือไม่”
“ไม่เอา”
หลี่อู่ปฏิเสธโดยไม่แม้แต่จะคิด