ตอนที่ 155 โรงสุราฝูเล่อ

หลี่อู่พลิกตัวข้ามร่างลู่ฉือไป กำชับเขาด้วยสีหน้าจริงจัง “เจ้าห้ามขยับนะ”

หลี่อู่ก้มตัวลง มองลอดใต้เตียงอย่างรวดเร็วปราดหนึ่ง อื้ม ว่างเปล่าไม่มีอะไรกันเลย หลี่อู่วางใจลงได้

ลู่ฉือเข้าใจได้ในพริบตา อดหัวเราะออกมาไม่ได้ เจ้าคนโง่งมน้อยผู้นี้

หลี่อู่ยืนยันแน่ชัดแล้ว กำลังเตรียมจะปีนกลับเข้าไปด้านใน ใครเล่าจะคาดคิดว่าปีนไปได้เพียงครึ่งทาง ลู่ฉือก็ประคองเอวนางไว้ไม่ให้ขยับ

หลี่อู่จำต้องมองเขาจากที่สูงลงมา

หลี่อู่กลืนน้ำลายลงคอ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องต้องยุ่ง ไม่อาจตามใจเขาได้ จึงเอ่ยเสียงแผ่วเบา

“อย่าซนเลย เพลาไม่เช้าแล้ว ควรพักผ่อนได้แล้ว”

ลู่ฉือเอ่ยด้วยน้ำเสียงลุ่มลึกแผ่วเบา “อาอู่ไม่คิดจะรับผิดชอบอีกแล้วหรือ”