กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่นั่งฟังอย่างตั้งใจ พ่อแม่สามีที่ดีเลิศย่อมเลี้ยงดูให้กำเนิดลู่โจวอี๋ที่ดีเยี่ยมเช่นนี้ออกมาได้
หลี่อู่ก้าวเข้าไปเบื้องหน้าช่วยซับเหงื่อที่หน้าผากให้ลู่ฉือ พลางแย้มยิ้มหวานส่งให้เขา
“ดียิ่งนัก”
“ภรรยาของเจ้าคือข้า”
หากมิใช่เพราะในมือลู่ฉือกำลังถือสิ่งของอยู่ เขาคงอยากจะรวบตัวนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกโดยไม่สนสิ่งใด เพื่อทะนุถนอมรักใคร่ให้สมใจเสียจริง ๆ
ลู่ฉือเอ่ยเว้าวอน “หอมข้าสักฟอดเถิด อาอู่”
หลี่อู่ว่าง่ายประทับจูบลงบนริมฝีปากเขาคราหนึ่ง แล้วก็จูบซ้ำอีกครา
“ข้าชอบเจ้ายิ่งนัก ลู่โจวอี๋”
ลู่ฉือชะงักไป เขามองตรงไปยังนางด้วยแววตาแน่วนิ่ง ความเบิกบานยินดีในใจแทบจะล้นทะลักออกมา