ตอนที่ 145 อย่ากอด

ในชั่วพริบตาเดียวอาต้าคิดไปมากมาย ภายในใจตระหนกหวาดกลัวเป็นล้นพ้น

ลู่ฉือจุมพิตคนที่กำลังหลับสนิท กระชับผ้าห่มให้หลี่อู่เรียบร้อย แล้วจึงลุกขึ้นเดินออกไป

ลู่ฉือมองดูอาต้าด้วยสายตาเย็นเยียบ อาต้ารีบคุกเข่าลงทันที “ขอเชิญนายท่านลงทัณฑ์ขอรับ”

ลู่ฉือไม่เอ่ยคำ อาต้าคุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยความหวาดผวา ไม่กล้าเงยหน้า ได้แต่มองดูชายเสื้อคลุมสีเข้มของบุรุษเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากชั้นหนึ่งอย่างอดมิได้ ขนลุกชันไปทั่วทั้งร่าง

อาต้ารู้สึกว่านายท่านเกิดจิตสังหารขึ้นมาแล้ว จึงกลืนน้ำลายลงคอไปอึกหนึ่งอย่างห้ามไม่ได้

ในที่สุดยามที่อาต้าสะกดกลั้นไม่อยู่จนคิดจะเอ่ยปากขออภัย ลู่ฉือก็เปิดปากพูด

“จงทำความสะอาดในเรือนให้ละเอียดรอบหนึ่ง อย่าให้หลงเหลือกลิ่นคาวเลือดแม้แต่น้อย”

ลู่ฉือสั่งความเสร็จสิ้น ก็เดินเข้าห้องไป