กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สามวันต่อมา สือจางกล่าวอำลา พกสัมภาระและเสบียงแห้งออกเดินทาง เขาจะต้องสร้างกิจการงานของตนเองขึ้นมาให้จงได้
“วันหน้าพบกัน สือผู้นี้จะไม่ลืมวาจาจริงใจในวันนี้แน่นอน ลาก่อน”
อู๋หม่านชางมิได้ผิดคำพูด มอบจดหมายแนะนำให้แก่ลู่ฉือ
พรุ่งนี้ เขาก็จะต้องออกเดินทางกลับอำเภอซานหยาง กลับไปอยู่เคียงข้างอาอู่ คอยเฝ้าดูแลนาง
ลู่ฉืออดมิได้ที่จะยกริมฝีปากยิ้มออกมา เต็มเปี่ยมไปด้วยความเบิกบานใจ
อู๋หม่านชางเกลี้ยกล่อมให้ลู่ฉือมาเป็นที่ปรึกษาของตนอยู่หลายวัน ท้ายที่สุดก็ไม่อาจรั้งคนไว้ได้ ทว่า ลู่ฉือกลับยอมรับปากเป็นแขกอาวุโสในนามให้แก่เขา เมื่อมองชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งสง่างาม อู๋หม่านชางก็ทอดถอนหายใจยาว
ยังนับว่าโชคดีที่เขาได้แสดงฝีมือต่อหน้าท่านเจ้าแคว้น นับเป็นเรื่องน่ายินดี