กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฉือแทงดาบใส่โจรภูเขาผู้นั้น เลือดร้อนสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนใบหน้า ลู่ฉือขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาเย็นชาจ้องมองไปเบื้องหน้า
ยามนี้เหล่าโจรภูเขาเห็นว่าสู้ไม่ได้ ต่างก็เริ่มล่าถอยไปข้างหลัง
แม้จะกล่าวว่าเรือนถูกเผา ทว่ายังโชคดีที่ไม่มีผู้ใดบาดเจ็บล้มตาย บรรดาเวรยามช่วยกันดับไฟจนมอดลง เคราะห์ดีที่เป็นเพียงเรือนเก็บกองหญ้าคา ความเสียหายจึงไม่นับว่ามากนัก
สีหน้าของทุกคนต่างดูย่ำแย่ยิ่งนัก มีคนเปิดปากสบถด่า
“สือจางสมควรตายแท้ ๆ”
“เหตุใดระยะนี้พวกโจรภูเขาจึงได้มากันขยันขันแข็งถึงเพียงนี้เล่า”
สืบเนื่องจากถูกโจรภูเขาก่อกวน คนของพวกเขาก็มีไม่เพียงพอ กลุ่มเล็กทั้งหมดที่ลาดตระเวนสืบเสาะอยู่ในป่าจึงจำต้องถอนกำลังกลับมาเฝ้าคุ้มกันหมู่บ้าน