กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยหุยเดือดดาลยิ่งนัก วันนี้เขาขึ้นเขาไปพร้อมกับหวงฉี หวงฉีเนื่องจากพิการแขนไปข้างหนึ่ง ครานี้จึงได้รับบาดเจ็บสาหัส หากมิใช่เพราะพวกเขาถอยร่นได้เร็ว เกรงว่าคงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นั่นกันหมดสิ้น
ลู่ฉือขมวดคิ้ว มองดูเซี่ยหุยที่กำลังกระฟัดกระเฟียด ก่อนจะเอ่ยปรามเสียงขรึม “เซี่ยหุย”
เซี่ยหุยสงบลงทันใด ก้มหน้าลงอย่างนอบน้อม “คุณชาย ผู้น้อยล่วงเกินแล้ว”
“การศึกคือวิถีแห่งกลอุบาย แสดงความจริงใจให้ไว้วางใจ วางแผนการในเงามืด อาศัยช่องว่างสอดแทรก บีบกุมจุดตายของมัน ค่อย ๆ รุกคืบเข้าไป”
เซี่ยหุยไม่เข้าใจความหมาย ทว่าสืออันกลับฟังเข้าใจ จึงตบบ่าเซี่ยหุยเพื่อให้เขาวางใจ
“วางใจเถิด ต่อให้สือจางทรยศ คนใต้บังคับบัญชาของเขาก็ไม่มีทางทรยศ”