ตอนที่ 120 ผอมลงแล้ว

ร่างกายของหลี่อู่สั่นเทาเบา ๆ ขอบตาทั้งสองแดงก่ำ น้ำตาหลั่งรินลงมาไม่หยุด

ลู่ฉือกอดนางไว้ ลูบปลอบเบา ๆ “อาอู่ ตั้งสติเสีย ทั้งหมดล้วนเป็นเรื่องเท็จ ข้าอยู่ข้างกายเจ้าแล้ว”

ภายใต้การปลอบประโลมของลู่ฉือ หลี่อู่จึงค่อย ๆ หยุดสั่น นางเงยหน้าขึ้นและจุมพิตลงบนริมฝีปากบางของชายหนุ่ม

ลู่ฉือยกมือขึ้นรั้งบั้นเอวของนาง โอบรัดร่างเข้ามาแนบในอ้อมอกอย่างแนบแน่น และตอบสนองนางด้วยเรี่ยวแรงที่ดุดันที่สุด เพื่อบอกให้นางรู้ว่าเขายังอยู่

ลู่ฉือกดทับร่างนางให้ล้มลงบนฟูกที่นอน ดวงตาของหลี่อู่ที่เดิมทีฉ่ำชื้นอยู่แล้ว ยามนี้ยิ่งเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา

นางช้อนสายตามองไปยังลู่ฉือคล้ายอยากจะเอ่ยทว่ากลับหยุดไว้ แววตาเปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกรักใคร่ที่ยากจะเอ่ยออกมา ยั่วยวนจนทำให้ผู้คนรู้สึกเสียววาบไปทั้งแผ่นหลังได้อย่างง่ายดาย