เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฝิงจือกำลังเฝ้าหลี่อู่อยู่ในห้องนอน พอเห็นลู่ฉือมา ก็รีบลุกขึ้นทำความเคารพแล้วหลีกทางให้
หลี่อู่ยังไม่ตื่น ลู่ฉือเข้าไปในห้องด้านใน ในห้องแขวนม่านพัดพลิ้วไว้เต็มไปหมด นับว่าสะดวกดียิ่ง หมอหลวงจึงจับชีพจรให้หลี่อู่ผ่านม่านชั้นหนึ่ง
หลังจากจับชีพจรเสร็จ ลู่ฉือก็เดินตามหมอหลวงออกมา เอ่ยถามด้วยความกังวลว่า “ขอถามท่านหมอหลวง ร่างกายของฮูหยินข้าเป็นอย่างไรบ้าง”
หมอหลวงพยักหน้า พลางเอ่ยว่า “ร่างกายของฮูหยินท่านยังพอไหว เพียงแต่ระยะนี้ตรากตรำเกินไป การกินอยู่ไม่เป็นเวลา โลหิตปราณจึงสร้างขึ้นมาไม่เพียงพอ ไม่อาจหล่อเลี้ยงกล้ามเนื้อได้ จึงดูซูบผอมลงไป”
“พักผ่อนให้มากก็พอแล้ว มิต้องกินสมุนไพร”
ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว
ลู่ฉือถอนหายใจโล่งอก หัวใจดวงหนึ่งในที่สุดก็ตกลงสู่ก้นบึ้งได้เสียที จึงสั่งให้คนไปส่งหมอหลวงออกไป