ตอนที่ 79 นอนฟังฝนในเรือนไผ่ ตะไคร่น้ำเขียวขจีในฝัน

ลู่ฉือจุมพิตแก้มนวลแดงระเรื่อของหญิงสาว เอ่ยเรียกด้วยความรักใคร่เอ็นดู “อาอู่ อาอู่ของข้า…”

กอดคนในอ้อมอกหลับไปด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง

ฟ้าสลัวราง หลี่อู่ตื่นขึ้นมา ได้ยินความเคลื่อนไหวภายนอก เสียงเปาะแปะหยดติ๋ง ๆ ราวกับฝนกำลังตก นางเหนื่อยล้าไปทั้งตัว มองดูชายหนุ่มตรงหน้า เงยหน้าขึ้นจูบที่ปลายคางของเขาเบา ๆ

หลี่อู่ง่วงงุนเหลือเกิน หลับตาเตรียมจะนอนต่อ ชายหนุ่มก็ตื่นขึ้นมาแล้ว

ลู่ฉือก้มหน้าจุมพิตริมฝีปากของหลี่อู่ หลี่อู่ลืมตาขึ้น ริมฝีปากและเรียวลิ้นของทั้งสองพัวพันแนบแน่น เนิ่นนานทีเดียวจึงค่อยผละออกจากกัน หลี่อู่หอบหายใจแผ่วเบาเอ่ยว่า “ข้างนอกเหมือนฝนจะตกนะ”