กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่เอ่ยถามว่า “หืม ไยจึงไม่ปลุกข้าเล่า”
“เห็นเจ้าหลับสนิทจึงตัดใจไม่ลง”
หลี่อู่พอจะเดาออกว่าไป๋ซิ่วมาหานางด้วยเรื่องอันใด คงคิดตกแล้วจึงมาหารือกับนาง หลี่อู่พยักหน้า “อืม ไม่มีอะไร ไม่ใช่เรื่องสำคัญอันใด”
ลู่ฉือมองนาง “อาอู่ เจ้ามีความลับปิดบังข้า”
“ไม่มีเสียหน่อย”
ลู่ฉือจนปัญญา หลี่อู่ลังเลเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “มิใช่เรื่องของข้า เป็นเรื่องของไป๋ซิ่ว ข้าเพียงช่วยนางรักษาความลับเท่านั้น”
ลู่ฉือหมดความสนใจใคร่รู้ในทันที เขาสนใจเพียงเรื่องของอาอู่เท่านั้น
ค่ำคืนนี้ ทั้งสองแทบไม่ได้หยอกเย้ากันอย่างหาได้ยาก ลู่ฉือกอดหลี่อู่ไว้ ในใจเปี่ยมล้นด้วยความพึงพอใจยิ่งนัก เขาจุมพิตลงบนแก้มของหญิงสาวเบา ๆ พลางเอ่ยว่า “นอนเถิด พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปที่ตำบลอีก”
หลับสบายตลอดทั้งคืน