กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฉือยืนขวางอยู่เบื้องหน้านาง ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย ยามนี้หัวใจของชายหนุ่มดุจเถ้าถ่าน อาอู่ปฏิเสธเขาแล้วเช่นนี้ นางมิได้รักเขา
หลี่อู่เห็นเขาไม่ขยับ จึงยื่นมือออกไปกระตุกชายเสื้อคลุมของบุรุษเบา ๆ “ลู่โจวอี๋…”
ลู่ฉือนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเบี่ยงกายหลีกทาง ปล่อยให้นางเข้าไป
หลี่อู่ปลดเสื้อคลุมออก พบว่าทั่วร่างของตนผุดผื่นขึ้นมา แดงก่ำไปทั่วผืน ขัดตายิ่งนักบนผิวพรรณดั่งหยกขาว นี่เป็นสิ่งที่ติดตัวนางมาแต่ในครรภ์มารดา ขอเพียงอารมณ์พลุ่งพล่านเกินไปก็จะเป็นเช่นนี้ ไม่เจ็บไม่คัน เพียงแต่ดูแล้วน่ากลัว ผ่านไป 1 ถึง 2 ชั่วยามก็จะเลือนหายไป