กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฉือประสานมือคารวะด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “สิ่งที่ท่านอาจารย์กล่าวมานักศึกษาไม่เห็นพ้องด้วยเลยขอรับ อริยะเคยกล่าวไว้ว่า ‘การศึกษาย่อมไร้การแบ่งแยก’ นักศึกษาหาได้คิดว่าอาอู่มีความต่างอันใดกับข้าไม่”
ลู่เฟิงโกรธจนสะอึก “นี่เจ้ากำลังฝ่าฝืนจารีตศีลธรรม สตรีกับบุรุษจะนำมาเทียบเคียงกันได้อย่างไร!”
ในห้องครัว หลี่อู่กำลังนวดก้อนแป้ง สวี่จือเหยาเห็นเข้าก็ล้างมือล้างไม้เช่นกัน “อาอู่ ข้ามาช่วยเจ้าเถิด”
หลี่อู่กำลังจะเอ่ยปากว่าไม่ต้อง พลันนึกถึงความชอบของสวี่จือเหยาขึ้นมาได้ จึงปล่อยเลยตามเลย นางเดินไปเด็ดผักพลางฟังคำขออภัยของสวี่จือเหยา “อาอู่ ข้าขอโทษด้วยนะ ข้าขออภัยแทนท่านพ่อของข้า เดิมทีเขาไม่ได้เป็นเช่นนี้ กระทั่งยังเคยให้ข้าไปเรียนหนังสือที่สถาบันด้วยซ้ำ…”