กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงชิงซานก็หัวเราะเช่นกัน “ยังคงเป็นเจ้าที่เปิดเผยตรงไปตรงมา ข้าคุยกับลู่ฉี เจ้าหนูนั่นทำหน้าไม่เห็นด้วย ประหนึ่งว่าชั่วชีวิตนี้ของข้าจบสิ้นแย่แล้ว”
พูดถึงโจโฉโจโฉก็มา ลู่ฉียกสุราสองไหเดินเข้ามา ถอนหายใจยาวคราหนึ่ง “วันหน้าพวกเจ้าล้วนไปกันหมด ทิ้งข้าไว้ที่สถาบันคนเดียวจะยังมีอะไรกันน่าสนใจอีก”
เจียงชิงซานเย้าแหย่ “มิใช่ยังมีน้องสาวจือเหยาอยู่อีกหรือ”
ลู่ฉีถอนหายใจ หลายวันมานี้อาเหยาก็ไม่สนใจเขา วันนั้นหลังจากได้ฟังคำพูดที่ลู่ฉือปกป้องหลี่อู่ ลู่ฉีก็พลันตาสว่าง เขาก็รู้แล้วว่าตนเองผิดที่ใด อาเหยาโกรธเขานั้นสมควรแล้ว
ลู่ฉีส่ายหน้า “ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ดื่มสุรา นี่ซื้อมาจากโรงสุราต้าหมั่น 900 อีแปะต่อหนึ่งจิน ทั้งยังซื้อยากยิ่งนัก”