เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่ส่ายศีรษะ อย่างไรก็ขยับไปแล้ว นางจึงเปลี่ยนท่านอนในอ้อมอกของบุรุษให้สบายตัวขึ้นเสียเลย จากนั้นหลี่อู่ก็นิ่งสนิทไม่ขยับอีก ลู่ฉือเอ่ยขึ้นอีกครา “นอนเถิด”
มือของบุรุษตบหลังนางเบา ๆ เป็นจังหวะ
เดิมทีหลี่อู่ก็เหนื่อยล้าอยู่แล้ว ยามนี้มีคนคอยปลอบประโลมเช่นนี้ ความง่วงงุนจึงแล่นขึ้นมาอย่างรวดเร็วแล้วผล็อยหลับไป
ลู่ฉือรอจนกระทั่งร่างที่เกร็งแน่นของคนในอ้อมอกผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง จึงหยุดการกระทำลง เพียงแต่รั้งตัวนางเข้ามากอดแน่นยิ่งขึ้น พลางส่งเสียงแหบพร่าเรียกขาน “ภรรยา……”
กลางดึกหลี่อู่นอนหลับสะลึมสะลือ พลันได้ยินความเคลื่อนไหวภายนอกเรือนก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันใด พอนางขยับ ลู่ฉือย่อมตื่นขึ้นด้วยเช่นกัน เขาก้มหน้าจุมพิตลงบนหน้าผากของสตรีเบา ๆ ทีหนึ่ง แล้วเอ่ยถามเสียงแผ่ว “เป็นอะไรไปหรือ”