ตอนที่ 48 รับรองว่าเต็มตาชั่ง

เจียงชิงซานเกาท้ายทอยด้วยความเก้อเขิน เอ่ยว่า “ก็แค่ อยากผูกมิตรทำความรู้จักเท่านั้น สบตาหลี่อู่คราแรก หัวใจดวงน้อย ๆ ของข้าก็เต้นตึกตักไม่หยุด หากว่านางยังมิได้แต่งงาน ข้าคง...”

มุมปากของลู่ฉือยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ ชั่วพริบตาถัดมา พลันได้ยินเสียง “โอ๊ย” ดังขึ้น เจียงชิงซานก็ก้นกระแทกลงกับพื้นอย่างจัง เจ็บปวดจนต้องแยกเขี้ยวแสยะฟัน

ในดวงตาสีดำขลับของลู่ฉือเปี่ยมไปด้วยความสมใจ ทว่าสีหน้ากลับมิแสดงออกอันใด เอ่ยขึ้นอย่างไร้อารมณ์ “ขออภัย เท้าข้าเป็นตะคริว!”

ลู่ฉือลุกขึ้นสาวเท้าเดินออกไปข้างนอก พลางตอบเจียงชิงซาน “พวกเจ้ามิเหมาะสมกัน ตัดใจเสียแต่เนิ่น ๆ เถิด ข้ามีธุระต้องออกไปข้างนอก เจ้าตามสบาย”

“เอ๊ะ!”