ตอนที่ 47 เจ้าถามถึงนางทำไม

หลี่อู่ถอนหายใจยาว อดคิดมิได้ว่า เหตุใดคนเราจึงมิอาจบินบนท้องฟ้าได้เหมือนดั่งนก นางเดินต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ...

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงล้อรถม้าดังมาจากด้านหลัง หลี่อู่หันศีรษะไปมอง ผู้มามีรถม้า 2 คันแล่นตามกันมาหน้าหลัง วัสดุที่ใช้ทำรถม้าก็ดียิ่งนัก ดูมิเหมือนของที่คนตระกูลธรรมดาทั่วไปใช้ หลี่อู่เบือนหน้าไปเล็กน้อยมิได้มองต่อ ได้แต่หวังว่าคนบนรถจะไม่ทันสังเกตเห็นนาง และรีบขับรถม้าจากไปโดยเร็ว

นางมีรูปโฉมงดงามหยาดเยิ้ม ยามอยู่คนเดียวอย่างไรก็ย่อมมีความหวาดกลัวอยู่บ้าง

ลู่ฉีกับพวกเจียงชิงซานร่วมขบวนอยู่บนรถม้า เนื่องจากสภาพอากาศอบอ้าว ทั้งยังเป็นคนหนุ่มที่ปราณโลหิตพลุ่งพล่าน จึงม้วนผ้าม่านรถขึ้น บัดนี้รถม้าโคลงเคลงแล่นผ่านไป ลู่ฉีก็สังเกตเห็นสตรีบนถนนที่จงใจหลบเลี่ยงพวกตน จึงอดสงสัยมิได้

มีพิรุธลับ ๆ ล่อ ๆ เช่นนี้ หรือว่าจะทำเรื่องละอายใจอะไรกันมา?