เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่มองดูตัวอักษร “สุรา” สีแดงชาดสองตัวบนถังสุรา ช่างสะดุดตาและเปี่ยมไปด้วยบรรยากาศมงคลยิ่งนัก หากขนถังสุราใหญ่ยักษ์สองถังนี้กลับหมู่บ้านแล้วไม่ดึงดูดสายตาผู้คนสิถึงจะแปลก นางจึงเอ่ยขึ้นว่า “เถ้าแก่ร้าน ป้ายสุรานั่นไม่ต้องติดแล้วเจ้าค่ะ”
“เอ้อ ได้เลย”
เถ้าแก่ร้านรับคำอย่างกระตือรือร้น ในใจยิ่งมั่นใจว่าคุณหนูภรรยาน้อยผู้นี้ต้องเป็นพ่อค้าคนกลางค้าสุราเป็นแน่ ราชวงศ์ต้าอยงก็มิได้ห้ามค้าขายสินค้า เพียงแต่สตรีเช่นนี้นับว่าค่อนข้างหาได้ยากยิ่ง
รอจนบุรุษในโรงสุราผูกยึดสุราไว้บนเกวียนเทียมวัวเรียบร้อยแล้ว หลี่อู่ก็ขับเกวียนกลับไป พ้นสายตาจากตัวตำบลมาไกลแล้ว หลี่อู่ก็ควักเงินออกมานับด้วยความเบิกบานใจ เมื่อครู่ซื้อสุราหมดไป 3,000 กว่าเหรียญ เงินที่นางขายสุราได้ก็ร่อยหรอไปกว่าครึ่ง