0234 บทที่ 234 ใช่แล้ว แบบนี้สิถึงจะถูก!

บทที่ 234 ใช่แล้ว แบบนี้สิถึงจะถูก!

"หา?"

ผู้เฒ่าหลัวอยากจะพบอาจารย์เฉิงเนี่ยนะ?

ในใจของอาจารย์ฟู่รู้สึกอึดอัดไม่น้อย มีทั้งความขมขื่นอยู่นิดๆ ความกลัดกลุ้มหน่อยๆ แถมยังเจือด้วยความอิจฉาอยู่อีกนิดหน่อย

ตัวเขาพยายามแทบตายเพื่อจะตีสนิท ใช้เส้นสายหาทางผูกสัมพันธ์ ผู้เฒ่าหลัวถึงเพิ่งจะจำหน้าเขาได้แท้ๆ ทว่าเฉิงเยี่ยนไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด ผู้เฒ่าหลัวกลับถึงขั้นจะไปพบเฉิงเยี่ยนด้วยตัวเองเสียอย่างนั้น

อาจารย์ฟู่ยิ้มเจื่อน "อาจารย์ครับ ท่านพูดเรื่องนี้กับผมก็ไม่มีประโยชน์หรอก อาจารย์เฉิงเป็นคนที่เถ้าแก่เนี้ยของพวกเราเชิญมา เรื่องที่ว่าอาจารย์เฉิงพักอยู่ที่ไหนอะไรยังไง พวกนี้ผมไม่รู้เรื่องเลยสักนิดครับ

อีกอย่างอาจารย์เฉิงก็มาทำขนมถั่วเขียวเย็นที่นี่แค่ตอนช่วงเช้าเท่านั้น ถ้าเป็นเวลานี้ คงจะตามหาตัวไม่เจอหรอกครับ"