กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 235 เจ้าเฉิงเยี่ยนคนนี้ ไม่ใช่คนแล้ว!
เสิ่นจิ้งซูบ่นว่าเขาเสพติดการตั้งแผงลอย แถมยังเป็นห่วงว่าเขาจะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่รู้จักพักผ่อน
แต่ในความเป็นจริงเฉิงเยี่ยนได้ลดปริมาณงานลงไปมากแล้ว
นอกจากอาหารประเภทเนื้อพะโล้ที่ให้จี้เจี๋ยเหมาดูแลทั้งหมดแล้ว ในช่วงสองสามวันที่เฉิงเยี่ยนมาช่วยงานแม่ฮ่าวฮ่าว เขาก็ทำแค่เสวี่ยเม่ยเหนียง มาม่าผัด และชาส้มโอดอกสายน้ำผึ้งเท่านั้น
สำหรับเฉิงเยี่ยนแล้ว นี่ถือว่าผ่อนคลายลงไปมากทีเดียว
เวลาห้าโมงเย็น
เฉิงเยี่ยนเดินทางไปตั้งแผงลอยที่จัตุรัสหลงเจียงอย่างตรงเวลาเป๊ะ
มาม่าผัดที่ขายมานานขนาดนี้ ต่อให้อร่อยแค่ไหนก็กินแบบนี้ตลอดไม่ได้ หลายคนเริ่มกินจนเบื่อและกินกันจนเกือบพอแล้ว