0233 บทที่ 233 ปีศาจอะไรขนาดนี้!

บทที่ 233 ปีศาจอะไรขนาดนี้!

หลัวปิ่งเหวินเหลือบมองอาจารย์ฟู่แวบหนึ่ง กำลังคิดใคร่ครวญถึงความหมายในคำพูดของอาจารย์ฟู่

แต่พอคิดดูอีกที

ก็ไม่มีอะไรนี่นา

สหายเก่าบอกว่าขนมถั่วเขียวเย็นตัวนี้ถึงขั้นมีพวกพ่อค้าคนกลางมารับหิ้วขายต่อแล้ว เห็นทีคงจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่าอย่างยิ่ง

อาจารย์ฟู่คลุกคลีอยู่ในวงการนี้มาตลอด การจะเคยได้ยินชื่อหรือรู้จักช่างทำขนมคนนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

"ได้!"

เมื่อมาถึงห้องน้ำชา หลังจากหลัวปิ่งเหวินและคนอื่นๆ นั่งลงแล้ว เขาก็ดันขนมถั่วเขียวเย็นไปตรงหน้าอาจารย์ฟู่

"ก็เจ้านี่แหละ ลองดู ลองดม แล้วลองชิมดูหน่อยไหม?"

อาจารย์ฟู่ยิ้มแห้ง