กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ผู้ใดชอบเขากันเล่า!”
เจียงฉวี่เถารีบโต้แย้งทันที “ข้ามองเขาเป็นพี่น้องร่วมสาบานมาโดยตลอด”
“แต่เจ้าเป็นสตรีนะ”
เว่ยเหนียนเกาเงยหน้ามองนางพลางกล่าวว่า “เจ้ายังสวมเสื้อผ้าของเขา ทั้งยังให้เขาช่วยซักเสื้อผ้าให้เจ้า นี่นับเป็นพี่น้องกันหรือ?”
เจียงฉวี่เถารีบยกมือปิดปากนาง นางหันไปมองสตรีที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูค่ายทหารด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน
นางกล่าวเสียงแผ่วว่า “อย่าให้แม่นางผู้นั้นได้ยินคำพูดนี้เชียว หากแม่นางผู้นั้นเป็นคนในดวงใจของท่านอาเซี่ยของเจ้า หากนางได้ยินเข้า มิคิดว่าข้าเป็นหญิงแพศยาที่ทอดสะพานให้บุรุษไปทั่วหรอกหรือ”
เว่ยเหนียนเกาขมวดคิ้ว เอียงศีรษะมองเจียงฉวี่เถา
ดวงตากลมโตดำขลับเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ