เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงฉวี่เถาสะดุ้งตกใจ นางเพิ่งหันกลับไปมองเขา ก็รีบก้มหน้าลงทันที เมื่อเห็นผ้าผืนเล็กเบื้องหน้าที่เปียกชื้นจนแนบติดเรือนกาย เดิมทีก็ปกปิดสิ่งใดได้ไม่มากอยู่แล้ว ยามนี้เมื่อเปียกก็ยิ่งปกปิดอะไรไม่ได้เข้าไปใหญ่
บาปกรรมจริง ๆ บาปกรรมจริง ๆ
เจียงฉวี่เถารีบคว้าเสื้อผ้าแห้งที่วางอยู่ด้านข้างมาปกปิดร่างกาย พลางกล่าวขอโทษแม่นางผู้นั้นอยู่ในใจ
นางมิได้ตั้งใจมองเซี่ยเหวยอัน และก็มิได้ตั้งใจให้เซี่ยเหวยอันมองเช่นกัน
เซี่ยเหวยอันมองท่าทางลนลานของนาง ในที่สุดก็ได้เห็นเค้าความเป็นนางในอดีตอยู่บ้าง
เขาเอ่ยหยอกเย้ว่า
“เจ้าจะปิดบังอะไรเล่า ข้าบอกแล้วว่าจะสู่ขอเจ้า เจ้ายังมีสิ่งใดต้องปิดบังอีก”
กล่าวจบแล้ว เขาก็ไม่ยอมจากไปจริง ๆ
เขาเดินไปนั่งลงหน้าโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวเล็ก แล้วมองเจียงฉวี่เถาอีกครั้งก่อนเอ่ยว่า
“ไม่ปิดบังก็ไม่เป็นไร เปิดเผยตรงไปตรงมายิ่งดี”