กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินซู่กล่าวว่า “เล่ามาให้ละเอียดหน่อย”
เจียงฉวี่เถาถ่มเปลือกเมล็ดแตงในปากออก ก่อนถอนหายใจแผ่วเบา
“คราก่อนข้าไปพูดคุยระบายความในใจกับท่านแม่ทัพ พอพูดถึงเรื่องเศร้าก็อดอารมณ์ตกต่ำไม่ได้ ท่านแม่ทัพเพิ่งจะโอบข้าเพื่อปลอบโยน ผู้ตรวจการกองทัพก็กล่าวว่า หากข้าเอาน้ำมูกไปเปื้อนเสื้อผ้าของท่านแม่ทัพ เสื้อผ้าชุดนั้นก็ให้ข้าเป็นคนซัก”
พอเขาพูดเช่นนั้น นางก็ไม่กล้าร้องไห้อีกเลย
อากาศหนาวเหน็บ เสื้อผ้าของนางล้วนต้องขอให้เซี่ยเหวยอันซักให้ หากเซี่ยเหวยอันไม่ยอมซัก นางก็จะดึงเสื้อผ้าของเขามาสวม
ทั้งสองเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก นางจึงไม่รังเกียจเสื้อผ้าของเขา
“เขาแค่ใจแคบเกินไปเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วนิสัยก็ไม่มีปัญหา อย่างน้อยสมองของเขาก็ยังใช้การได้ดี”