กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากทั้งสองโต้เถียงกันจบแล้ว จึงเริ่มออกตามหาเว่ยจิงเหอในสุสานหลวง
“สถานที่กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ ไม่รู้เลยว่านางซ่อนตัวอยู่ที่ใด”
หลี่เจิ่นชุนนำเว่ยหนานเฉิงเดินเตร็ดเตร่อยู่ในลานเรือน ด้านหลังนางมี “ใต้เท้า” ติดตามอยู่หนึ่งคน เหล่านางกำนัลและขันทีคนอื่น ๆ ที่เดินผ่านไปมา ต่างไม่กล้าขวางนาง
“...อาหารที่ส่งไปให้ท่านหญิงวันนี้ นางก็ยังไม่ได้แตะต้อง ข้าได้ยินขันทีน้อยที่รับใช้ในเรือนนั้นบอกว่า นอกจากยาแล้ว ท่านหญิงกินสิ่งใดไม่ลงเลย”
“ท่านแม่ของข้าบอกว่า หากคนผู้หนึ่งกินสิ่งใดไม่ลง เช่นนั้นความตายก็คงอยู่ไม่ไกลแล้ว”
หูของหลี่เจิ่นชุนไวเป็นพิเศษ แม้อยู่ห่างไกล นางก็ยังได้ยินเสียงนางกำนัลหลายคนกำลังพูดคุยกันอยู่อีกฝั่งของทะเลสาบ