กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อก่อน
เว่ยฝูอันคิดว่า ตอนนี้ดูเหมือนนางจะทำได้เพียงพูดคุยเรื่องเมื่อก่อนกับก้อนหินโง่งมก้อนนี้
เพราะนางไม่มีวันข้างหน้าอีกแล้ว
แต่ดูเหมือนนางเองก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องเมื่อก่อน เพราะหากพูดถึงเรื่องเมื่อก่อน นางก็จะยิ่งอยากมีชีวิตอยู่ อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปกับก้อนหินก้อนนี้
“ก้อนหิน”
เสียงของเว่ยฝูอันแผ่วเบาลงเล็กน้อย นางยกมือคลำไปทางหลี่เจิ่นชุน
หลี่เจิ่นชุนให้ความร่วมมือด้วยการยื่นใบหน้าเข้าไป ทำให้มือของเว่ยฝูอันสัมผัสลงบนใบหน้าของนางได้อย่างแม่นยำ
เว่ยฝูอันลูบใบหน้าของนาง นิ้วหัวแม่มือกดจากหว่างคิ้วไปยังดวงตา จากนั้นเลื่อนไปถึงสันจมูก แล้วจึงเป็นริมฝีปาก สุดท้ายตกลงบนแก้มทั้งสองข้างของนาง
“ชาติหน้าเจ้าจำไว้ว่าอย่าไปเกิดผิดครรภ์ ต้องเกิดเป็นบุรุษ”