ตอนที่ 235 เปิดทางถอยให้

หลังจากเยวี่ยอี๋จากไป เยวี่ยเฟิงจึงหันไปมองเว่ยจิงเหอ

“เจ้ายังกล้ามาพบข้าอีกหรือ”

เว่ยจิงเหอยืนประจันหน้ากับเขา อีกครั้งที่เป็นยามสนธยาของวัน เงาของนางกับเงาของเยวี่ยเฟิงถูกแสงซึ่งส่องลอดเข้ามาจากหน้าต่างแกะสลักลากยาวเป็นเส้นขนานสองสาย ราวกับไม่ว่าจะทอดยาวออกไปเพียงใด ก็ไม่มีวันได้เห็นวันที่พวกมันมาบรรจบกัน

นางก้าวเข้าไปหาเยวี่ยเฟิงหนึ่งก้าว แล้วเอียงกายเล็กน้อย จ้องมองดวงตาของเยวี่ยเฟิง มองแสงเย็นชาซึ่งสะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา

“เจ้าคิดว่าเป็นข้าที่ทำให้ฮองเฮาเยวี่ยสิ้นพระชนม์หรือ”

เงาของคนทั้งสองซ้อนทับกัน เว่ยจิงเหอเงยหน้ามองเขา

“หากข้าบอกว่าเดิมทีมิได้คิดจะทำให้นางสิ้นชีวิต เจ้าเชื่อหรือไม่”

“เหลียนรองมิใช่ผู้ที่เจ้าสั่งการหรือ หรือจะบอกว่าภาพวาดนั้นมิใช่สิ่งที่เจ้าสั่งให้จัดการ”