กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วัดจิ้งอัน
เยวี่ยจิงเชวี่ยถูกกดตรึงไว้กับพื้น ปิ่นปักผมและดอกไม้ไข่มุกบนศีรษะถูกคนดึงออกทีละชิ้น
ยิ่งนางดิ้นรน เส้นผมก็ยิ่งคล้ายทรายที่ไหลร่วง ค่อย ๆ สยายกระจายลงมาจากศีรษะทีละเส้น
“ข้าไม่โกนผม”
นางเงยหน้ามองแม่ชีเจ้าสำนักตรงหน้า “ข้าเป็นสตรีที่แต่งงานแล้ว อีกทั้งยังไม่ได้หย่าร้าง ย่อมไม่ควรโกนผม”
ยิ่งไม่ควรบวชเป็นแม่ชี
นางอยากมีชีวิตอย่างอิสระและมีความสุขดังที่ท่านอาอวยพร มิใช่ถูกกักขังอยู่ในวัดวาอารามแห่งนี้ไปชั่วชีวิต
“เรื่องนี้มิใช่สิ่งที่แม่นางจะตัดสินใจเองได้”
แม่ชีเจ้าสำนักหันไปมองแม่ชีฝึกหัดด้านข้าง แม่ชีฝึกหัดรีบยกถาดเข้ามา
แม่ชีเจ้าสำนักหยิบกรรไกรบนถาดมา แล้วหันไปมองเยวี่ยจิงเชวี่ยที่ถูกแม่ชีสองนางกดตรึงอยู่กับพื้น